صبر کردن دردناکه و فراموش کردن  درد ناکتر

اما از همه دردناکتر اینه که ندونی باید فراموش کنی یا صبر

سلام به همگی

ممنونم از اونایی که به وبلاگم سر می زنند

از امروز میخوام دوباره شروع کنم به پست زدن و تقدیمش کنم به اونی که خیلی دوسش دارم و برام عزیزه

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

دیشب که سکوت خانه دق مرگم کرد

وابستگیم را به تو باور کردم

واي اگه گفتي چي شده   

هفته ها میگذره اما گل من نیومده

دارم از غصه می پوسم چه قد این روزها بده

حرومت باشه اون شبها که پای تو سحر میشد

سلام

خوفین همگی

امروز تولدمه

البته شناسنامه ای

خودم به خودم تبریک میگم

از شنگول منگولی تولد هم خبری نیست

پارسال یکی بود که ........ اما نیستیش دیگه

اینقد تو رو دوس دارم که هیچ کسی کسی رو اینجوری دوس نداره

اینقد برات میمیرم قد یه دنیا خوبی قد هزار تا ستاره

بی تو دلم میگیره وقتی تنها میشم کارم انتظاره

اینقد تو رو دوس دارم که هیچ کسی کسی رو اینجوری دوس نداره

                          این را مختصرگفتم

                             که او بخواند

                          هر چه به او نگفتم

                          می خواهم او بداند

                                    اوّلش نمی خواست ترکم کند

                       لیکن فهمید راز من را

                         او رفت تا بماند......